!!

Καλλιστώ

Καλλιστώ
Καλλιστώ: Η μελέτη, προστασία και διαχείριση των πληθυσμών και βιοτόπων των μεγάλων σαρκοφάγων και άλλων απειλούμενων ειδών της άγριας πανίδας.
Όταν ο ανορθολογισμός της καταρρέουσας δομής του Δυτικού Πολιτισμού μας καταπιέζει, η σκέψη του ανώτερου ανθρώπινου νου, όπως του Bertrand Rusell, μας δίνουν τους κανόνες αντίστασης «Πιστεύω ότι ο κύριος στόχος της Παιδείας πρέπει να είναι να σπρώχνει τους νέους να ερευνούν και να αμφιβάλλουν για όλα όσα θεωρούνται γενικώς αποδεκτά. Εκείνο που έχει σημασία είναι η ανεξαρτησία της σκέψης»
..........................................Bertrand Rusell



Αυτός που αγωνίζεται μπορεί να χάσει, όμως αυτός που δεν αγωνίζεται ήδη έχει χάσει.

Bertolt Brecht, 1898-1956, Γερμανός συγγραφέας

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

......
Άνθρωποι και Φύση πάνω από τα κέρδη

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Σάββατο, 6 Μαΐου 2017

Λύκος ή Canis lupus

ΔΡΑΣΕΙΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΡΙΑΣ ΖΩΗΣ


Ο λύκος είναι σαρκοφάγο θηλαστικό και αποτελεί τον μεγαλύτερο εκπρόσωπο των κυνοειδών. Το επιστημονικό του όνομα είναι Canis lupus το οποίο αναφέρεται στο γένος και το είδος αντίστοιχα. Ο λύκος πήρε την τωρινή του μορφή εδώ και 1 εκατομμύριο έτη περίπου, δηλαδή πολύ πριν την εμφάνιση του σημερινού ανθρώπου. Σήμερα, ως αποτέλεσμα της γενετικής εξέλιξης χιλιάδων ετών, επιβιώνουν δύο είδη λύκων: ο γκρίζος ( Canis lupus ) και ο κόκκινος λύκος ( Canis rufus ). Τα δύο αυτά είδη περιλαμβάνουν 30 περίπου υποείδη που ζουν σε συγκεκριμένες περιοχές σε όλο τον πλανήτη.
Το βάρος του μεσογειακού λύκου κυμαίνεται από 20 ως 40 κιλά και το μήκος του φθάνει το 1 με 1,5 μέτρο . Στο τρίχωμα του κυριαρχεί το καφέ σώμα με χαρακτηριστική γκρίζα ράχη. Το κρανίο του είναι μεγάλο σε σχέση με το σώμα του, με ισχυρές γνάθους για αρπαγή και τεμαχισμό της λείας. Διαθέτει 42 δόντια με χαρακτηριστικά μεγάλους κυνόδοντες που φθάνουν ως και 7εκ. Το δάγκωμά του έχει απίστευτη δύναμη και μπορεί να διαπεράσει στρώμα δέρματος και τριχώματος αρκετών εκατοστών. Το στέρνο του είναι μυώδες και τα πόδια του εξαιρετικά δυνατά και ψηλά ώστε ν' αναπτύσσει μεγάλες ταχύτητες, ως και 40 km/h , όταν τρέχει.

Αισθήσεις:
Όσφρηση: η όσφρηση είναι η ισχυρότερη αίσθηση του λύκου. Οι λύκοι μπορούν να εντοπίσουν το θήραμά τους σε απόσταση 3 χιλιομέτρων μόνο από τη μυρωδιά.
Ακοή: η ακοή τους είναι επίσης ένα από τα δυνατά τους σημεία. Αντιλαμβάνονται ήχους σε ευρύ φάσμα συχνοτήτων από 250 Hz ως 30.000 Hz
Οι λύκοι μπορούν να επικοινωνούν και να ακούν ο ένας τον άλλον ακόμη και όταν ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται απόλυτη σιωπή.
Όραση: Αν και η όραση δεν είναι από τα πιο δυνατά τους σημεία, οι λύκοι βλέπουν αρκετά καλά και με τη βοήθεια των δύο ισχυρών αισθήσεων τους μπορούν να εντοπίσουν τα θηράματά τους αλλά και να αποφύγουν τους κινδύνους.
Η βιολογία του λύκου
Στον παρακάτω πίνακα παρουσιάζονται οι βασικότερες παράμετροι της βιολογίας του είδους.
Μέγιστη Διάρκεια Ζωής 
~10 έτη
Ηλικία σεξουαλικής ωρίμανσης 
22 μήνες
Αναπαραγωγικό μεσοδιάστημα 
1 έτος . Οι απόγονοι παραμένουν με τη μητέρα τους και την υπόλοιπη αγέλη κατά μέσο όρο, για διάστημα 1-2 ετών ή και περισσότερο. Στη συνέχεια παρατηρείται διασπορά των νεαρών ατόμων.
Διάρκεια κυοφορίας 
63 ημέρες Οι περισσότερες γέννες γίνονται κατά τη διάρκεια των μηνών Απριλίου-Μαΐου (εμφύτευση γονιμοποιημένου ωαρίου: άμεση).
Επιλογή Βιοτόπου 
Ημιορεινές και ορεινές περιοχές με επάρκεια τροφικών πηγών (κτηνοτροφικά ζώα, σκουπιδότοποι, θέσεις απόθεσης νεκρών ζώων). Απαιτείται η παρουσία πυκνών δασωμένων περιοχών με μόνιμη παροχή νερού για φωλεοποίηση και αναπαραγωγή (Ελλάδα).
Τροφικές Συνήθειες Σαρκοφάγο: Κτηνοτροφικά ζώα, περιστασιακά άγρια οπληφόρα, πτώματα. Περιστασιακά σαρκώδεις καρποί.

Αναλογία πληθυσμού 
Ενήλικα: 33%, 1-2 ετών 33%, 0-1: 33%.
Θνησιμότητα 
Ενήλικα: 10-20%, 1-2 ετών 20-30%, 0-1: 40-50%, εξαρτώμενη από την περιοχή. 
Αναπαραγωγή.
Η σεξουαλική ωρίμανση του λύκου επέρχεται σε ηλικία 22 μηνών, σπανιότερα δε και νωρίτερα (σε περιπτώσεις μεγάλης αφθονίας τροφής). Ο λύκος αναπαράγεται μια φορά κάθε χρόνο. Το ζευγάρωμα γίνεται συνήθως τους μήνες από τον Ιανουάριο έως και το Μάρτιο. Την περίοδο αυτή το αρσενικό αναπαραγωγικό άτομο της αγέλης εντείνει την επιτήρηση της επικράτειας αφήνοντας περισσότερα σημάδια στην περιφέρειά της σε σχέση με τις υπόλοιπες εποχές.
Η έναρξη του οίστρου στους λύκους ορίζεται αποκλειστικά από τη φωτοπερίοδο. Σε αντίθεση με τα αρσενικά σκυλιά που εν δυνάμει μπορούν να ζευγαρώσουν δύο φορές το χρόνο και οποιαδήποτε εποχή, ο αρσενικός λύκος καθίσταται ικανός για γονιμοποίηση μόνο την περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου. Την περίοδο αυτή η έκκριση τεστοστερόνης φτάνει σε υψηλά επίπεδα σε αντίθεση με την περίοδο άνοιξης-καλοκαιριού.
Στην περίπτωση που στην αγέλη υπάρχουν παραπάνω από δυο ενήλικα και ικανά για αναπαραγωγή θηλυκά, μόνο το ένα από αυτά ζευγαρώνει αν και σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί ζευγαρώσουν και δυο μέσα στην ίδια αγέλη.
Η περίοδος εγκυμοσύνης διαρκεί 60-65 ημέρες. Δυο εβδομάδες πριν τη γέννα η λύκαινα προετοιμάζει τη φωλιά η οποία βρίσκεται συνηθέστερα σε περιοχές με τη μέγιστη δυνατή δασοκάλυψη και χαμηλή όχληση από ανθρώπινες δραστηριότητες και πάντα σε κοντινή απόσταση από μόνιμη παροχή νερού. Η φωλιά βρίσκεται συνήθως σε φυσική κοιλότητα ή σκάβεται από το θηλυκό λύκο σε μαλακό υπόστρωμα.
Στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί φωλιές αρκετά κοντά σε χωριά και σε αποστάσεις 1- 2 χιλιομέτρων από αυτά. Το γεγονός αυτό συνδέεται με διαθεσιμότητα τροφής που είναι μεγαλύτερη κοντά σε ανθρώπινους οικισμούς.
Τα λυκάκια γεννιόνται τυφλά και κουφά. Ανοίγουν τα μάτια τους στις δυο περίπου εβδομάδες. Θηλάζουν για περίπου 9 εβδομάδες ή και περισσότερο. Τις πρώτες εβδομάδες της ζωής τους παραμένουν πάντα κοντά στη φωλιά και στη συνέχεια αρχίζουν και απομακρύνονται από αυτή σε αποστάσεις λίγων εκατοντάδων μέτρων. Αν υπάρξει σοβαρή όχληση κοντά στη φωλιά από ανθρώπινες δραστηριότητες, η λύκαινα μεταφέρει τα λυκάκια σε εφεδρική φωλιά.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού τα λυκάκια ακολουθούν τα υπόλοιπα μέλη της αγέλης σε συγκεκριμένες θέσεις, συνήθως σε μικρά ξέφωτα κοντά σε πηγή νερού με πυκνή βλάστηση, ώστε να παραμείνουν ασφαλή όταν τα ενήλικα άτομα λείπουν προς εξεύρεση τροφής. Οι θέσεις αυτές αναφέρονται στη βιβλιογραφία ως rendezvous sites , αφού εκεί συναντιέται όλη η αγέλη, και αποτελούν το κέντρο της δραστηριότητάς της την εποχή αυτή. Συνηθέστερα, μαζί με τα λυκάκια παραμένει και ένα μεγαλύτερο σε ηλικία ζώο προς επιτήρησή τους. Μετά τον απογαλακτισμό τους και μέχρι την ηλικία των 6-7 μηνών τα λυκάκια τρέφονται με μισοχωνεμένη τροφή που εξεμούν τα ενήλικα άτομα επιστρέφοντας στις θέσεις συνάντησης. Μόλις αποκτήσουν τη μόνιμη οδοντοφυΐα τους σε ηλικία περίπου 7 μηνών, αρχίζουν και ακολουθούν την υπόλοιπη αγέλη στις περιπλανήσεις της.
Η θνησιμότητα των νεαρών λύκων είναι πολύ υψηλή και ξεπερνά ακόμα και το 50%. Έτσι αν και ο αριθμός απογόνων ανά γέννα μπορεί να είναι μέχρι και 6 λυκάκια, πολύ λιγότερα από αυτά επιβιώνουν μετά το πέρας του πρώτου χειμώνα της ζωής τους.
Με την είσοδο του χειμώνα η αγέλη εισέρχεται στη λεγόμενη «νομαδική φάση» όπου μετακινείται συνεχώς μέσα στα όρια της επικράτειάς της.
Βιότοπος-και τροφικές συνήθειες.
Ο λύκος είναι ένα από τα πιο προσαρμοστικά είδη μεγάλων θηλαστικών. Η προσαρμογή του σε ποικίλα περιβάλλοντα και κυρίως στον άνθρωπο και στις ποικίλες δραστηριότητές του, οφείλεται κύρια στην μεγάλη ευελιξία της συμπεριφοράς του. Οι λύκοι εκτός από τα ακραία περιβάλλοντα όπου μπορούν να ζήσουν, από τις αρκτικές μέχρι τις ερημικές περιοχές, μπορούν να επιβιώσουν σε περιοχές κοντά στον άνθρωπο και τις δραστηριότητές του.
Δυο είναι οι σημαντικότεροι παράμετροι που καθορίζουν την επιτυχία επιβίωσης: Ο βαθμός ανοχής που δείχνουν οι ανθρώπινες κοινωνίες και ο ρυθμός με τον οποίο συντελούνται οι όποιες αλλαγές στο βιότοπο του είδους.
Γρήγορες και εκτεταμένες στο χώρο αλλαγές, περιορίζουν την ικανότητα και την ταχύτητα προσαρμογής του είδους. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε γρήγορη πληθυσμιακή κατάρρευση, όπως συνέβη στις ΗΠΑ με την έλευση του λευκού ανθρώπου, όπου οι αλλαγές στον βιότοπο του είδους ήταν τόσο δραματικές και γρήγορες (όπως η θεαματική μείωση των άγριων οπληφόρων σε συνδυασμό με το ανελέητο κυνήγι του είδους) που δεν έδωσαν την ευκαιρία στους λύκους να προσαρμοσθούν ανάλογα.
Ανά τον κόσμο, την πιο σημαντική τροφή για το λύκο αποτελούν τα μεσαίου και μεγάλου μεγέθους οπληφόρα- είτε άγρια, είτε κατοικίδια (κτηνοτροφικά ζώα). Ως κατ'εξοχήν σαρκοφάγο ζώο ο λύκος βρίσκεται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας είτε ως θηρευτής ή/και ως νεκροφάγο ζώο. Ο λύκος εμφανίζει τροφική ευελιξία και μπορεί να επιβιώσει κυνηγώντας πολύ μεγάλα σε μέγεθος οπληφόρα όπως η άλκη ή ο βίσωνας, αλλά σε περιοχές ή περιόδους όπου τα μεγάλα οπληφόρα απουσιάζουν, στρέφεται και σε μικρότερα θηλαστικά, κτηνοτροφικά ζώα, σκουπίδια και υπολείμματα από σφαγεία και άλλες ανθρωπογενούς προέλευσης πηγές τροφής.
Η επιλογή βιοτόπου από τους λύκους εξαρτάται πολύ από τη διαθεσιμότητα της τροφής. Πολλοί άνθρωποι έχουν στο μυαλό τους τη ρομαντική εικόνα μιας αγέλης λύκων που ζει στις πιο ακατοίκητες περιοχές, μέσα σε πυκνά δάση μακριά από τον άνθρωπο. Εν μέρει αυτό είναι αληθές, μόνο εφόσον υπάρχει κάτι να φάει εκεί!. Σε χώρες όπου υπάρχει αφθονία φυσικής λείας για το λύκο, όντως οι λύκοι αναλαμβάνουν ευχαρίστως το ρόλο τους ως θηρευτές και ο βιότοπος τους ταυτίζεται σχεδόν απόλυτα με τις περιοχές μεγάλης παραγωγικότητας που συντηρούν πληθυσμούς άγριων φυτοφάγων.

Στην Ελλάδα οι πληθυσμοί των άγριων οπληφόρων, που εν δυνάμει αποτελούν τροφή για το λύκο όπως το ζαρκάδι και ο αγριόχοιρος, βρίσκονται σε χαμηλές πυκνότητες στις περισσότερες περιοχές της κατανομής τους. Το ελάφι έχει ουσιαστικά εξαφανισθεί και το αγριόγιδο βρίσκεται σε εξαιρετικά χαμηλούς αριθμούς, σε σχέση με άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, που έχουν αποκαταστήσει με κατάλληλες διαχειριστικές τεχνικές τους πληθυσμούς τους.
Ο λύκος μέχρι στιγμής στην Ελλάδα, βασίζεται τροφικά στα κτηνοτροφικά ζώα, στους σκουπιδότοπους, τρέφεται από πτώματα ζώων που προέρχονται από σφαγεία, εγκαταστάσεις με σταβλισμένα βοοειδή ή χοίρους και, όχι σπάνια, επιτίθενται σε κυνηγετικούς ή αδέσποτους σκύλους. Έτσι, είναι συνηθισμένες οι εμφανίσεις λύκων στα περίχωρα μεγάλων πόλεων στις παρυφές ή και μέσα σε χωριά, σε καλλιεργούμενες εκτάσεις και γενικά περιοχές όπου μπορούν να βρουν εύκολα τροφή.
Η αγέλη
Ο πληθυσμός του λύκου αποτελείται από μικρές οικογενειακές ομάδες (αγέλες) οι οποίες διατηρούν μια αποκλειστική περιοχή- επικράτεια και οι οποίες δεν επικαλύπτονται παρά ελάχιστα μεταξύ τους. Το μέγεθος μιας αγέλης λύκου στην Ελλάδα αποτελείται από 3-4 άτομα κατά μέσο όρο, ενώ το εύρος ανά τον κόσμο είναι από 2 έως και 42 άτομα!.
Οι αγέλες αποτελούνται συνήθως από το αναπαραγωγικό ζευγάρι και τους απογόνους τους, της ίδιας χρονιάς ή και των προηγούμενων ετών. Έχει παρατηρηθεί ακόμα και παραμονή απογόνων στην αγέλη ηλικίας 4 ετών.
Το μέγεθος της αγέλης εξαρτάται από την ποιότητα, την ποσότητα, τη διαθεσιμότητα της τροφής και την κατανομή της στο χώρο, το μέγεθος του πιο συστηματικά θηρευόμενου είδους, την ανθρωπογενή θνησιμότητα και την πυκνότητα του πληθυσμού του λύκου στο σύνολό του.
Η επικράτεια της αγέλης «περιπολείται» συστηματικά από το αναπαραγωγικό ζευγάρι και υπερασπίζεται από εισβολείς σθεναρά, ενώ υπάρχει ισχυρή τάση για τη διατήρησή της ακόμα και αν μόνο ένα ενήλικο μέλος από την αγέλη παραμείνει σ' αυτήν. Αν και ξένοι λύκοι που εισέρχονται στην επικράτεια συνήθως διώκονται - ακόμα και θανατώνονται, υπάρχουν όμως και αρκετές περιπτώσεις όπου ξένα από την αγέλη άτομα υιοθετήθηκαν από αυτήν και έγιναν μάλιστα και αναπαραγωγικά άτομα.
Η έκταση της επικράτειας μιας αγέλης ποικίλει σημαντικά και εξαρτάται, επίσης, από τη διαθεσιμότητα τροφής, την κατανομή της στο χώρο, τη διαθεσιμότητά στο χρόνο και την πυκνότητα του πληθυσμού του λύκου στην ευρύτερη περιοχή.
Η μικρότερη επικράτεια αγέλης λύκων που αναφέρεται στη βιβλιογραφία είναι 33 τετ. χιλ. ενώ η μεγαλύτερη (Αλάσκα) 6300 τετ.χιλ. Λύκοι-νομάδες που ακολουθούν τα κοπάδια των οπληφόρων στην αρκτική ζώνη κατά τις μετακινήσεις τους, περιπλανώνται σε εκτάσεις μέσου μεγέθους 63.000 τετ.χιλ έκταση ανάλογη με αυτή της ηπειρωτικής Ελλάδας. Βέβαια στις περιπτώσεις αυτές, οι τεράστιες αυτές εκτάσεις δεν μπορούν να θεωρηθούν ως επικράτειες.
Στην Ελλάδα με τα δεδομένα που έχουν μέχρι στιγμής συγκεντρωθεί από την κατανομή γειτονικών αγελών στο χώρο, καθώς και από περιορισμένη εφαρμογή της ραδιο-τηλεμετρίας , το μέγεθος των επικρατειών κυμαίνεται από 100 έως 300 τετ.χιλ.
Αντίθετα με ότι πιστεύεται από αρκετούς κτηνοτρόφους, οι λύκοι στην Ελλάδα δεν ακολουθούν τα κοπάδια ελεύθερης βοσκής κατά τις μετακινήσεις τους. Οι αγέλες που μέχρι στιγμής έχουν μελετηθεί, πέρα από εποχιακές μικρές σχετικά μετακινήσεις και μικρές μετατοπίσεις της επικράτειάς τους, παραμένουν όλο το χρόνο στην ευρύτερη περιοχή της.
Τα όρια μιας επικράτειας «διαφημίζονται» τακτικά από το αναπαραγωγικό ζευγάρι τις αγέλης με οσφρητικά και ακουστικά μηνύματα. Τα ζώα ουρούν ή αφήνουν περιττώματα σε χαρακτηριστικά σημεία της επικράτειας τους (διασταυρώσεις, ράχες, διάσελα) και κυρίως στην περιφέρεια της, ενώ με το ουρλιαχτό επίσης προειδοποιούν σε πραγματικό χρόνο για την παρουσία τους άλλα άτομα λύκου ξένα προς την αγέλη σε αποστάσεις μεγαλύτερες από 10 χιλιόμετρα . Το σημάδεμα της επικράτειας με ούρηση ή περιττώματα, δίνει πληροφορίες για το φύλο, την φυσική κατάσταση και την αναπαραγωγική κατάσταση του κάθε ζώου. Γδαρσίματα, επίσης, στο έδαφος αφήνουν οσφρητικό αποτύπωμα προερχόμενο από αδένες ανάμεσα στα δάκτυλα των ποδιών.
Οι μηχανισμοί αυτοί έχουν εξελιχθεί έτσι ώστε να αποφεύγεται η συνάντηση των γειτονικών αγελών και να περιορίζονται οι απώλειες από τις συγκρούσεις μεταξύ τους. Υπάρχουν, όμως, και περιπτώσεις όπου άτομα από μια αγέλη μπορεί να εισέλθουν στην περιοχή της γειτονικής τους αγέλης με αποκλειστικό σκοπό την εκδίωξη ή θανάτωσή τους για την προσάρτηση εκτάσεων στην επικράτειά τους και την εκμετάλλευση τροφικών πηγών .
Διασπορά πληθυσμού.
Η ανάγκη για αναπαραγωγή και ο ανταγωνισμός μέσα στην αγέλη για τροφή οδηγεί σταδιακά όλους τους απογόνους ενός αναπαραγωγικού ζευγαριού μιας αγέλης στο να εγκαταλείψουν την περιοχή όπου γεννήθηκαν (διασπορά).
Διασπορά ατόμων από την αγέλη συμβαίνει συνήθως μετά το πρώτο έτος της ηλικίας τους μερικές φορές αρκετά νωρίτερα (6 μηνών) ή και πολύ αργότερα. Κατά τη διασπορά, ένας λύκος μπορεί να διανύσει πολύ μεγάλες αποστάσεις προς αναζήτηση κενής περιοχής για εγκαθίδρυση άλλης επικράτειας ή προς αναζήτηση διαθέσιμου συντρόφου ή άλλης αγέλης, ανάλογα με την ηλικία του. Ένα ποσοστό των λύκων που κάνουν διασπορά, δεν ενσωματώνονται σε κάποια αγέλη ή δε δημιουργούν δική τους, αλλά περιπλανώνται διακριτικά, μεταξύ των επικρατειών διαφόρων αγελών (μοναχικοί λύκοι) και συνήθως αντιπροσωπεύουν το 5 με 20% του συνολικού πληθυσμού του είδους σε μια περιοχή. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν ακόμα δεδομένα από διαδρομές διασποράς. Από τη σχετική όμως βιβλιογραφία οι αποστάσεις κυμαίνονται από λίγα έως και 800 χιλ!.
Ο λύκος στην Ελλάδα.

Η κατανομή του είδους στην Ελλάδα καλύπτει σημαντικό μέρος της ηπειρωτικής Ελλάδας. Το είδος ήταν παρόν και στην Πελοπόννησο μέχρι την δεκαετία του 30. Η γεωγραφική απομόνωση της Πελοποννήσου απέτρεψε την όποια μετακίνηση ατόμων λύκου από την ηπειρωτική χώρα συντελώντας σημαντικά στη μείωση και την τελική εξαφάνιση του είδους, σε αντίθεση με τους ηπειρωτικούς υποπληθυσμούς που βρίσκονται σε συνεχή επαφή με τους πληθυσμούς της Αλβανίας, της FYROM και της Βουλγαρίας, συνιστώντας έναν ενιαίο πληθυσμό λύκου που εκτείνεται έως και την ανατολική Ευρώπη.

Η συνολική έκταση της κατανομής του είδους είναι περίπου 36.000 τετρ.χιλ. και περιλαμβάνει κύρια ημιορεινές και ορεινές περιοχές αλλά και πεδινές περιοχές που συνορεύουν με ορεινούς όγκους.
Ο πληθυσμός του λύκου στην Ελλάδα, (δεδομένα 1999) εκτιμάται σε περίπου 700 άτομα (φθινοπωρινή περίοδος). Ο λύκος βρίσκεται σε σχετικά χαμηλές πυκνότητες στη χώρα μας που κυμαίνονται από 1-3 άτομα ανά 100 τετρ.χιλ. και είναι παρόμοια με άλλων Μεσογειακών χωρών.
Το πιο σημαντικό όμως δεδομένο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τη διατήρηση ενός πληθυσμού μεγάλου θηλαστικού, είναι η τάση του πληθυσμού- αν δηλαδή αυξάνεται ή μειώνεται. Καθώς δεν γίνεται συστηματική παρακολούθηση και καταμέτρηση του πληθυσμού του είδους στην Ελλάδα είναι δύσκολο να εκτιμηθεί η τάση του πληθυσμού σε όλη την έκταση της κατανομής του είδους. Ο λύκος έχει επανακάμψει κύρια στη Στερεά Ελλάδα, με επανεμφανίσεις ή πιο σταθερή παρουσία (αναπαραγωγή) τα τελευταία 20 χρόνια. Πιθανότατα η επανάκαμψη του λύκου στη Στερεά Ελλάδα, οφείλεται σε σημαντικό βαθμό στη βελτίωση της ποιότητας του βιοτόπου για το είδος. Σε αρκετές περιοχές η μείωση της υπερβόσκησης από κτηνοτροφικά ζώα, οδήγησε στη δημιουργία περισσότερων ήσυχων και ασφαλέστερων περιοχών για ανάπαυση και αναπαραγωγή του είδους.
Η αύξηση αυτή της έκτασης της κατανομής, μπορεί να οδηγήσει αβίαστα στο συμπέρασμα ότι ο πληθυσμός του λύκου έχει αυξηθεί στο σύνολό της κατανομής του στην Ελλάδα. Σε αντίθεση όμως με την Στερεά Ελλάδα, φαίνεται ότι ο πληθυσμός του είδους έχει μειωθεί σε άλλες περιοχές και ιδιαίτερα στην οροσειρά της Πίνδου.

Ζημιές στην κτηνοτροφία.
Σε μικρές χώρες όπως η Ελλάδα, όπου δεν υπάρχουν μεγάλες κενές εκτάσεις από ανθρώπινες δραστηριότητες οι ζημιές από τους λύκους είναι αναπόφευκτο γεγονός.
Ακόμα και στην περίπτωση που υπήρχαν μεγάλοι αριθμοί από άγρια οπληφόρα ζώα (αγριόχοιρος, ζαρκάδι, αγριόγιδο, ελάφι), ο μεγαλύτερος αριθμός αιγοπροβάτων και η εξασθένιση των φυσικών αμυντικών τους μηχανισμών αποφυγής των θηρευτών, καθιστά τα τελευταία εύκολη λεία.
Οι ζημιές από λύκους στην Ελλάδα αποτελούν ένα υπαρκτό πρόβλημα, δεν είναι όμως κάτι καινούργιο. Οι επιθέσεις είναι πιο συχνές κοντά σε θέσεις αναπαραγωγής της αγέλης, καθότι οι ενεργειακές ανάγκες των λυκόπουλων είναι πολύ μεγάλες, ιδιαίτερα το φθινόπωρο, εποχή που σημειώνονται οι περισσότερες ζημιές στην κτηνοτροφία. Περιοχές με έντονο ανάγλυφο και πυκνή βλάστηση που δυσχεραίνουν την επιτήρηση και συγκέντρωση του κοπαδιού εμφανίζουν, επίσης, συχνές ζημιές.
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος (πρόληψη) των ζημιών στην κτηνοτροφία δεν υπάρχει μια και μοναδική μέθοδος, αλλά ο συνδυασμός μεθόδων είναι πιο αποτελεσματικός.
Αρχικά, είναι πολύ σημαντική η αποδοχή εκ μέρους των παραγωγών κάποιου ποσοστού απωλειών από το λύκο ως μια αιτία φυσικής απώλειας κτηνοτροφικού κεφαλαίου, η αναγνώριση αυτού που πραγματικά είναι δηλαδή. Σε περιοχές όπου το είδος δεν εξαφανίσθηκε και είχε σταθερή παρουσία, υπάρχει η αποδοχή αυτή και οι παραγωγοί λαμβάνουν αβίαστα όσα μέτρα μπορούν για να μειώσουν τις απώλειες. Σε περιοχές επανεμφάνισης του λύκου (όπως περιοχές στη Στερεά Ελλάδα ή κάποιες περιοχές στην Ήπειρο), συχνά οι ζημιές είναι δυσανάλογες του αριθμού των λύκων και υπάρχει πολύ χαμηλή ανοχή για το είδος και αποδοχή των ζημιών, καθιστώντας δύσκολη την εφαρμογή μεθόδων πρόληψης.
Από τις αποτελεσματικότερες μεθόδους πρόληψης των ζημιών από το λύκο και άλλα σαρκοφάγα θηλαστικά (αρκούδα) είναι η χρήση των Ελληνικών ποιμενικών σκύλων, με κατάλληλη εκπαίδευση και σωστή διατροφή. Η επιτήρηση του κοπαδιού μειώνει επίσης σημαντικά τις απώλειες καθώς και η αποφυγή κατά τη διάρκεια της βόσκησης δύσβατων περιοχών. Δυστυχώς όμως, η ικανότατη αυτή φυλή ποιμενικών σκύλων τείνει να εκλείψει στη χώρα μας.
Σπανιότερα, λύκοι μπορούν να εισέλθουν μέσα στα μαντριά και να προκαλέσουν ζημιές στο κοπάδι οι οποίες στις περιπτώσεις αυτές είναι σημαντικές. Η βελτίωση της περίφραξης και της ποιότητας κατασκευής μιας στάνης σε συνδυασμό με την παρουσία ποιμενικών σκύλων μειώνει δραστικά τις απώλειες στις περιπτώσεις αυτές.
Οι πιο σοβαρές ζημιές από λύκους στο κτηνοτροφικό κεφάλαιο συμβαίνουν συνηθέστερα, όταν κάποιο τμήμα του κοπαδιού διαφύγει του ελέγχου του κτηνοτρόφου με αποτέλεσμα να μείνει έξω τη νύχτα. Αυτό μπορεί να αποβεί καταστροφικό για τον κτηνοτρόφο και έχουν υπάρξει απώλειες από επίθεση λύκων της τάξεως των δεκάδων ζώων σε μια και μόνο νύχτα. Τέτοια περιστατικά συμβαίνουν συνήθως σε περιοχές με απότομο ανάγλυφο και πολύ πυκνή βλάστηση.
Η αποφυγή τέτοιων απωλειών σχετίζεται άμεσα με την ικανότητα του κτηνοτρόφου να συγκεντρώνει το κοπάδι του αλλά και με την παρουσία ικανών ποιμενικών σκύλων φύλαξης όπου στη περίπτωση που τα ζώα ξεκοπούν, να παραμείνουν μαζί τους προστατεύοντάς τα κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Όλα τα μέτρα πρόληψης προϋποθέτουν όμως, την παρουσία και κάποιας εναλλακτικής τροφικής πηγής για το λύκο. Η απώθηση του λύκου από τα κοπάδια με τη εφαρμογή μεθόδων πρόληψης, έχει νόημα εφόσον υπάρχει και κάτι άλλο με το οποίο το είδος μπορεί να τραφεί εκτός από τα κτηνοτροφικά ζώα. Η αποκατάσταση των πληθυσμών της φυσικής λείας του λύκου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την επιτυχία των μέτρων πρόληψης σε ευρεία κλίμακα.
Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να τονισθεί ότι την ευθύνη για την διατήρηση του λύκου δεν μπορούν να την αναλάβουν μόνοι τους οι κτηνοτρόφοι αλλά αποτελεί επίσης ευθύνη τόσο της πολιτείας, των αρμόδιων φορέων αλλά και των πολιτών που ενδιαφέρονται για τη προστασία της φύσης.
Η αποζημιώσεις που δίνονται για τις ζημιές στη κτηνοτροφία δεν μπορούν να αποτελέσουν τη αποκλειστική λύση του προβλήματος των ζημιών. Όσο και να βελτιωθεί το σύστημα αποζημίωσης, κάτι για το οποίο καταβάλλονται προσπάθειες τα τελευταία χρόνια, πάντα θα υπάρχει ένα σημαντικό ποσοστό ζημιών που δεν θα καλύπτονται, κυρίως επειδή δεν μπορούν να βρεθούν όλα τα απολεσθέντα ζώα και σε κάθε περίπτωση. Η βελτίωση και η ευελιξία του συστήματος αποζημιώσεων, είναι φυσικά αναγκαία, αλλά μόνο επικουρικά μπορεί να χρησιμοποιηθεί και πάντα σε συνδυασμό με μεθόδους πρόληψης.

Οι κίνδυνοι για την μελλοντική επιβίωση του λύκου στην Ελλάδα.

Αν και η θήρα του λύκου δεν επιτρέπεται από το 1991, η ανθρωπογενής θνησιμότητα είναι ακόμη υψηλή. Υπολογίζεται ότι τουλάχιστον 25% του πληθυσμού χάνεται εξαιτίας του ανθρώπου ενώ σε μερικές περιοχές της κατανομής του είδους έχει καταγραφεί θνησιμότητα της τάξεως του 40% επί του συνόλου του τοπικού υποπληθυσμού του λύκου.
Από τις βασικότερες αιτίες ανθρωπογενούς θνησιμότητας λύκου είναι η θανάτωση ατόμων με τη μέθοδο της παγάνας κατά τη διάρκεια θήρας αγριόχοιρου, η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων, οι παγάνες που γίνονται αποκλειστικά για το λύκο σε περιοχές με πολλές ζημιές στη κτηνοτροφία και οι συγκρούσεις με διερχόμενα αυτοκίνητα.
Η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα αυτή τη στιγμή στην Ελληνική ύπαιθρο. Η χρήση τους είναι ανεξέλεγκτη. Εκτός από είδη της άγριας πανίδας (σαρκοφάγα θηλαστικά και γύπες), που γίνονται θύματα της πρακτικής αυτής, ένας πολύ μεγάλος αριθμός από ποιμενικούς σκύλους θανατώνεται κάθε χρόνο καταστρέφοντας τις προσπάθεις αρκετών κτηνοτρόφων για τη λήψη προληπτικών μέτρων που μπορούν να περιορίσουν τις ζημιές στα κοπάδια τους από το λύκο.
Αν και οι πληθυσμοί του λύκου «αντέχουν» υψηλά ποσοστά θνησιμότητητας της τάξεως του 35%, όταν αυτή συνδυάζεται με άλλους περιοριστικούς παράγοντες μπορεί να απειλήσει τον πληθυσμό του είδους μελλοντικά.
Ο σημαντικότερος κίνδυνος για τον πληθυσμό του λύκου στην Ελλάδα είναι η μείωση της διαθεσιμότητας τροφής. Ο λύκος βασίζεται σήμερα για την επιβίωσή του τόσο στην κτηνοτροφία ελεύθερης βοσκής, όσο και στην κατανάλωση τροφής από τους σκουπιδότοπους και τα νεκρά ζώα που προέρχονται από σταυλισμένες εγκαταστάσεις. Η τάση του αριθμού των ζώων ελεύθερης βοσκής είναι πτωτική τις τελευταίες δεκαετίες, λόγω οικονομικών δυσχεριών αλλά κυρίως λόγω της απαξίωσης του επαγγέλματος του κτηνοτρόφου. Επιπλέον, νέες νομοθετικές ρυθμίσεις επιβάλλουν την υγειονομική ταφή των αποριμμάτων και των ζωικών υπολειμμάτων. Είναι πολύ πιθανόν στο μέλλον οι τάσεις αυτές να μειώσουν δρασικά τη διαθέσιμη τροφή για τον λύκο σε βαθμό που να μειωθεί σημαντικά η αναπαραγωγική επιτυχία του είδους.
Από τα σημαντικότερα μέτρα που πρέπει να ληφθούν είναι η σταδιακή απεξάρτηση του λύκου από την κτηνοτροφία και τις άλλες ανθρωπογενείς πηγές τροφής. Στην αντίθετη περίπτωση η μακροπρόθεσμη επιβίωση του είδους θα εξαρτάται από οποιαδήποτε αγροτική πολιτική η οποία θα καθορίζει τον αριθμό των ζώων ελεύθερης βοσκής. Σε περίπτωση σημαντικών αλλαγών που θα οδηγήσουν σε περαιτέρω αλλαγή των χρήσεων γής και τη μείωση της κτηνοτροφίας ελέυθερης βοσκής σε κλίμακα χρόνου που δε θα επιτρέπει τη προσαρμογή του είδους, θα υπάρξει σημαντικό πρόβλημα για την επιβίωση του. Για το λόγο αυτό είναι καθοριστικής σημασίας η αποκατάσταση των πληθυσμών των άγριων οπληφόρων (αγριόχοιρος, ζαρκάδι, αγριόγιδο). Κάτι τέτοιο απαιτεί πρώτιστα την εφαρμογή στοιχειωδών αρχών κυνηγετικής διαχείρισης που απουσιάζουν παντελώς από την Ελλάδα, τον έλεγχο της λαθροθηρίας και τη προστασία και βελτίωση των βιοτόπων των άγριων οπληφόρων.
Μια άλλη διαφαίνουσα απειλή είναι η κατάτμηση των βιοτόπων του λύκου από τη κατασκευή μεγάλων τεχνικών έργων, όπως οι αυτοκινητόδρομοι ταχείας κυκλοφορίας. Γραμμικά έργα υποδομών όπως οι αυτοκινητόδρομοι προκαλούν κατάτμηση προγενέστερων ομοιογενών τμημάτων βιοτόπου σε μικρότερα. Ζωικά είδη που παρουσιάζουν ευρεία κατανομή είναι ιδιαίτερα ευάλωτα στα φαινόμενα της κατάτμησης των βιοτόπων τους που προκαλούνται από τους αυτοκινητόδρομους. Ο λύκος, η αρκούδα καθώς και κάποια είδη οπληφόρων έχουν μεγάλες επικράτειες ( home ranges ) με αποτέλεσμα να είναι αναγκαίο άτομα των ειδών αυτών να διασχίζουν συχνά τους αυτοκινητόδρομους.
Ιδιαίτερα στην περίπτωση του λύκου, οι υπάρχοντες και σχεδιαζόμενοι αυτοκινητόδρομοι στην Ελλάδα, τέμνουν την κατανομή του είδους σε πάρα πολλά σημεία αποτελώντας ενδεχομένως μελλοντικά, ένα σημαντικό παράγοντα μείωσης των ρυθμών διασποράς ατόμων του είδους από Βορρά προς Νότο, αφού οι αυτοκινητόδρομοι ταχείας κυκλοφορίας είναι περιφραγμένοι. Πιο έντονο είναι το πρόβλημα σε περιοχές με ομαλό ανάγλυφο, όπου απουσιάζουν μεγάλα περάσματα για τη πανίδα όπως οι γέφυρες και τα υπερκείμενα των σηράγγων τμήματα. Η διατήρηση της ελεύθερης διασποράς από χώρες της Βαλκανικής προς την Ελλάδα αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς παράγοντες για την διατήρηση βιώσιμων πληθυσμών του είδους, μέχρι και σήμερα. Η επίδραση των αυτοκινητόδρομων στους πληθυσμούς του λύκου όταν συνδυάζεται και με άλλα βιογεωγραφικά εμπόδια (φυσικά ή τεχνικά) όπως τα σιδηροδρομικά δίκτυα υψηλής ταχύτητας, οι τεχνητές λίμνες και οι μεγάλοι ποταμοί, μπορεί να έχει αρνητική επίδραση στον πληθυσμό του είδους λόγω της προκαλούμενης γεωγραφικής απομόνωσης των υποπληθυσμών του λύκου μεταξύ τους.
Η χωροθέτηση κατάλληλων περασμάτων για το λύκο και άλλα μεγάλα θηλαστικά για τη δημιουργία ζωνών ελεύθερης διέλευσης, είναι αναγκαία κατά την κατασκευή κλειστών αυτοκινητοδρόμων. Ζώνες ελεύθερης διέλευσης διευκολύνουν τις διαδικασίες διασποράς (dispersal) και εποχιακών μετακινήσεων (migration) οι οποίες είναι κρίσιμες για την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των πληθυσμών του λύκου και άλλων μεγάλων θηλαστικών.

Νομική προστασία
α) Εθνικές διατάξεις : Στο Ν.Δ. 86/69 και σε πολλά άρθρα αυτού (258 παρ. 3 εδ. ζ, 257 παρ.5, 259 παρ. 2 εδ.α) συναντάται η έννοια του «επιβλαβούς» είδους. Σύμφωνα με το αρθρ. 259 παρ. 3 εδ. ζ, ο λύκος κατατάσσεται στα επιβλαβή είδη και η θήρα αυτού ανταμείβεται χρηματικά (αθρ. 257 παρ.5) Η έννοια του επιβλαβούς είδους δεν προσδιορίζεται νομικά. Επιβλαβή είδη θεωρήθηκαν κυρίως αυτά που προκαλούσαν ζημιές στην κτηνοτροφία και τη γεωργία. Οι ρυθμιστικές αποφάσεις για τη θήρα αναφέρουν για τελευταία φορά τον λύκο ως «επιβλαβές» είδος το 1993. Κατόπιν προσφυγής οικολογικών οργανώσεων στο ΣτΕ εκδίδεται η 641/93 απόφαση του Υφυπουργού Γεωργίας με την οποία διατάσσεται η αναστολή της ρυθμιστικής απόφασης ως προς την θήρα επιβλαβών ειδών. Από αυτό το χρονικό σημείο και μετά δε ξαναγίνεται αναφορά σε επιβλαβή είδη στις ρυθμιστικές αποφάσεις του κυνηγιού.
β) Διεθνείς Διατάξεις : Η Ελλάδα έχει επικυρώσει με τον νόμο 1335/83 την Ευρωπαϊκή σύμβαση της Βέρνης η οποία περιλαμβάνει τον λύκο στο σχετικό πίνακα (παράρτημα ΙΙ) των αυστηρά προστατευόμενων ειδών. Σύμφωνα με τη σύμβαση της Βέρνης απαγορεύεται η σύλληψη, κατοχή και φόνος του είδους, το εμπόριο του ζώου (νεκρού ή ζωντανού) ή τμημάτων αυτού και η υποβάθμιση ή καταστροφή τόπων αναπαραγωγής του είδους. Η σύμβαση υποχρεώνει τα συμβαλλόμενα κράτη να λάβουν τα απαραίτητα νομοθετικά ή /και διοικητικά μέτρα για την προστασία των βιοτόπων του είδους.
Σύμφωνα με τη σύμβαση της Ουάσινγκτον για τη ρύθμιση του διεθνούς εμπορίου των απειλούμενων ειδών χλωρίδας και πανίδας ( CITES ) η οποία επικυρώθηκε από την Ελλάδα το 1984, ο λύκος περιλαμβάνεται στο παράρτημα ΙΙ, των εν δυνάμει απειλούμενων ειδών, όπου το διεθνές εμπόριο ατόμων του είδους ή τμημάτων του ελέγχεται αυστηρά
Σύμφωνα επίσης με την οδηγία 92/43 της Ε.Ε για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων και της άγριας πανίδας και χλωρίδας ο λύκος θεωρείται ως απόλυτα προστατευόμενο είδος (παράρτημα IV) , ενώ απαιτείται η διατήρηση των βιοτόπων του (παράρτημα ΙΙ) στη περιοχή της κατανομής του, νότια του 39 ο παράλληλου ενώ πάνω από αυτόν (βορειότεροι πληθυσμοί) το καθεστώς προστασίας του είδους είναι ελαστικότερο . Ο λύκος βόρεια του 39 ου παραλλήλου μπορεί να υπαχθεί, (άρθρ.: 13 παρ. 2 ΚΥΑ / 11-12-98 - εναρμόνιση με την 92/43 οδηγία), σε κυνηγετικούς κανόνες. Επιπλέον, αν διαπιστωθεί ότι συντρέχει σημαντικός κίνδυνος για την πρωτογενή παραγωγή ή αν το επιβάλλουν λόγοι δημοσίας υγείας δύνανται να εκδοθούν ΚΥΑ για τον έλεγχο (αποφάσεις εξόντωσης ή αναφορά του λύκου ως θηρεύσιμο είδος, σε ρυθμιστικές αποφάσεις για το κυνήγι του πληθυσμού του, (άθρ. 14 παρ. 1 α ). Σύμφωνα όμως με την παράγραφο 3 του άρθρου 14 ( σημεία από α έως ε ) εάν υπάρξουν παρεκκλίσεις, αυτές πρέπει να δικαιολογούνται και να τεκμηριώνονται απόλυτα τόσο ως προς την σκοπιμότητα αλλά και ως προς τον τρόπο εφαρμογής του ελέγχου και των αποτελεσμάτων του.
Το διπλό αυτό καθεστώς προστασίας του λύκου δε φαίνεται να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του είδους, ούτε φαίνεται να υπαγορεύεται από σαφή βιογεωγραφικά δεδομένα. Η αναφορά σε δύο διαφορετικά καθεστώτα προστασίας, σε μια τόσο μικρή γεωγραφική περιοχή όπως είναι η Ελλάδα, είναι στην πράξη τελείως αδόκιμη.
Επίσης, σύμφωνα με το Κόκκινο βιβλίο ( Red List , 1996) της IUCN ( International Union for the Conservation of Nature ), ο λύκος θεωρείται είδος τρωτό.
Ηλιόπουλος Γιώργος- Δρ. βιολόγος-ζωολόγος
Επιστημονικός Συνεργάτης «ΚΑΛΛΙΣΤΩ».

Τρέχοντα Προγράμματα

Αρχική
_____________

Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου 2017

Ασπίδα προστασίας για τον πιο απειλούμενο γύπα της Ελλάδας

 Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, WWF, WWF Eλλάς

asproparis
Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, το WWF Ελλάς και ο ΔΕΔΔΗΕ ένωσαν τις δυνάμεις τους για να προστατέψουν τον Ασπροπάρη, τον μικρότερο και πιο απειλούμενο γύπα της Ευρώπης. Με την τοποθέτηση μονωτικών καλυμμάτων σε 67 στύλους μέσης τάσης εντός του Εθνικού Πάρκου Δαδιάς – Λευκίμμης – Σουφλίου και στα Ανατολικά Μετέωρα, περιορίζεται σημαντικά ο κίνδυνος της ηλεκτροπληξίας για το εμβληματικό αυτό είδος της ελληνικής υπαίθρου.
Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: Ο Ασπροπάρης απειλείται άμεσα με εξαφάνιση, με μόλις 5 ζευγάρια να απομένουν στην Ελλάδα, ενώ μόνο τα τελευταία τριάντα χρόνια έχει εξαφανιστεί ο μισός πληθυσμός του στην Ευρώπη. Η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία και το WWF Ελλάς συμμετέχουν γι’ αυτόν τον λόγο στο ευρωπαϊκό Πρόγραμμα LIFE+ «H επιστροφή του Ασπροπάρη», με στόχο να αποτρέψουν την εξαφάνιση του ξεχωριστού αυτού είδους και να αντιμετωπίσουν τις απειλές του.
Μία από τις σημαντικότερες απειλές, εκτός από τα δηλητηριασμένα δολώματα (φόλες) στην ύπαιθρο, είναι η πιθανή ηλεκτροπληξία στους στύλους μέσης τάσης ηλεκτρικού ρεύματος. Με αυτό ως δεδομένο, το WWF Ελλάς και η Ορνιθολογική, σε συνεργασία με τον ΔΕΔΔΗΕ (Διαχειριστής του Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας), προχώρησαν στην επιτυχή τοποθέτηση μονωτικών καλυμμάτων σε 51 στύλους (εναέριων γραμμών μέσης τάσης) στο Εθνικό Πάρκο Δαδιάς – Λευκίμμης – Σουφλίου, καθώς και σε ακόμα 16 στύλους περιφερειακά της πόλης της Καλαμπάκας, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στη μείωση του κινδύνου θνησιμότητας των εν λόγω αρπακτικών από ηλεκτροπληξία και συνεπώς, στην προστασία των πληθυσμών του Ασπροπάρη που φωλιάζουν στις συγκεκριμένες περιοχές.
Το έργο υλοποιήθηκε σε δύο διαδοχικές φάσεις που περιλάμβαναν:
  • Χαρτογράφηση και καταγραφή όλων των στύλων μέσης τάσης ηλεκτρικού ρεύματος που βρίσκονται σε ακτίνα 5 χλμ. γύρω από ενεργές φωλιές Ασπροπάρη στην Ελλάδα. Η καταγραφή έγινε από το WWF Ελλάς και την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, ενώ καταγράφηκαν συνολικά 2.425 στύλοι κοντά σε φωλιές Ασπροπάρη.
  • Τοποθέτηση μονωτικών καλυμμάτων σε  επιλεγμένους στύλους μέσης τάσης. Συγκεκριμένα, στην Ελλάδα τοποθετήθηκε μονωτικό υλικό σε 51 στύλους στο Εθνικό Πάρκο Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου περιφερειακά από μια φωλιά κοντά στον οικισμό της Δαδιάς, καθώς και σε 16 στύλους στην Καλαμπάκα περιφερειακά μιας φωλιάς στα Ανατολικά Μετέωρα (περιοχή Τζέρτζη).
Το συγκεκριμένο έργο πραγματοποιήθηκε με την πλήρη υποστήριξη του ΔΕΔΔΗΕ, τόσο σε επίπεδο επιλογής των κατάλληλων μονωτικών καλυμμάτων, όσο και σε επίπεδο ευρύτερης υλοποίησης του έργου, ενώ στην επιτυχημένη ολοκλήρωσή του συνέβαλαν ενεργά οι τοπικές τεχνικές υπηρεσίες Αλεξανδρούπολης και Τρικάλων-Καλαμπάκας, που έφεραν εις πέρας το έργο παρά τις αντίξοες καιρικές συνθήκες.
«Για ακόμα μία φορά, αποδεικνύεται ότι η ομαδική προσπάθεια και η συλλογική δουλειά για την επίτευξη ενός κοινού στόχου μπορούν να φέρουν μόνο θετικά αποτελέσματα», δήλωσαν από κοινού η Δώρα Σκάρτση, Υπεύθυνη του Προγράμματος του WWF στον Έβρο, και η Victoria Saraviaαπό την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία. «Η επιτυχημένη ολοκλήρωση του έργου της τοποθέτησης ειδικών μονωτικών καλυμμάτων σε συνολικά 67 στύλους σε Δαδιά και Καλαμπάκα, με την αμέριστη υποστήριξη του ΔΕΔΔΗΕ, έρχεται να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τις δράσεις που υλοποιούμε για την προστασία των τελευταίων ζευγαριών Ασπροπάρη στην Ελλάδα και οι οποίες αφορούν σε επιστημονικές εργασίες, έρευνα, δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης της τοπικής κοινωνίας, αλλά και συνέργειες με αρμόδιους τοπικούς ή εθνικούς φορείς».
Ο κ. Γεώργιος Παπουτσής, Διευθυντής της Διεύθυνσης Δικτύου του ΔΕΔΔΗΕ δήλωσε σχετικά: «Ο ΔΕΔΔΗΕ στο πλαίσιο της στρατηγικής εταιρικής κοινωνικής ευθύνης που υιοθετεί, συνεργάζεται στενά με αρμόδιους φορείς και οργανισμούς που προστατεύουν τα σπάνια είδη πουλιών. Η άμεση ανταπόκρισή του για εργασίες που συμβάλλουν στην προστασία τους, αποτελεί πάγια τακτική του. Η εταιρεία συμμετέχει ενεργά σε πλήθος αντίστοιχων – με το ευρωπαϊκό Πρόγραμμα LIFE+ «H επιστροφή του Ασπροπάρη» – πρωτοβουλιών, καθώς η φροντίδα για το περιβάλλον αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της στρατηγικής της, που στοχεύει στη διασφάλιση  βιώσιμης ανάπτυξης».
Στο Πρόγραμμα LIFE+ Φύση «Επείγοντα μέτρα για την εξασφάλιση της επιβίωσης του Ασπροπάρη Neophron percnopterus στη Βουλγαρία και την Ελλάδα» ενώνουν τις δυνάμεις τους τέσσερις φορείς από τρεις χώρες με σκοπό τη διάσωση των τελευταίων ζευγαριών Ασπροπάρη στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία. Το Πρόγραμμα υλοποιείται κατά την περίοδο 2011-2016 από τη Βουλγαρική Ορνιθολογική Εταιρεία (BSPB), την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, το WWF Ελλάς και τη Βρετανική Ορνιθολογική Εταιρεία (RSPB) με την οικονομική υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και τη συγχρηματοδότηση του Ιδρύματος Α.Γ. Λεβέντη, του Ιδρύματος MAVA και του Πράσινου Ταμείου.
Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε τον ιστότοπο του Προγράμματος: www.lifeneophron.eu
______________

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Aσκήθηκε ταυτόχρονη πειθαρχική δίωξη σε όλους τους ενεργούς επόπτες – φύλακες με κατασκευασμένες και ψευδείς κατηγορίες, από τον κ. Χάρη Καμπεζίδη, Πρόεδρο του Εθνικού Πάρκου Σχοινιά

ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΧΟΙΝΙΑ ΜΑΡΑΘΩΝΑ
            Επιστολή Εργαζομένων
Μαραθώνας 06.02.2017



Προς
Τον Πανελλαδικό  Σύλλογο Εργαζομένων
Φορέων Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών "Ελληνική Φύση"


Κοινοποίηση:
Φ.Δ.Π.Π.& Εργαζόμενους των Φ.Δ.Π.Π.
Blogs   &   Σ.Κ.Δ.


ΘΕΜΑ: ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΗ  ΔΙΩΞΗ ΚΑΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ  ΜΕ  ΠΟΛΛΑΠΛΑ  ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΑ ΠΑΡΑΠΤΩΜΑΤΑ – 2014
ΝΕΕΣ ΠΕΙΘΑΡΧΙΚΕΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΤΑ  ΦΥΛΑΚΩΝ  2015 – 2016



Αγαπητοί συνάδελφοι,

            Τον  Νοέμβρη του 2014 ασκήθηκε ταυτόχρονη πειθαρχική δίωξη σε όλους τους ενεργούς επόπτες – φύλακες  με  κατασκευασμένες και ψευδείς κατηγορίες, από τον  κ. Χάρη Καμπεζίδη, Πρόεδρο του Εθνικού Πάρκου Σχοινιά.Στις αποφάσεις του συμμετείχαν και συμμετέχουν με σύμφωνες γνώμες, όλα ανεξαιρέτως τα κατά καιρούς μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου:
Καμπεζίδης Χάρης –  Διευθυντής Ερευνών Αστεροσκοπείου Αθηνών
Νικολόπουλος Αντώνιος – Εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας Κανόε Καγιάκ
Φιλίππου Πέτρος – εκπρόσωπος της Περιφέρειας Αττικής
Αθανάσιος Ρέππας – εκπρόσωπος του ΥΠΑΑΤ
Μιχάλης Παπαδάκης – εκπρόσωπος του ΥΠΕΝ
Ρείσογλου Αιμίλιος – εκπρόσωπος του Δήμου Μαραθώνα
Στυλιανή Κουλουζάκη – εκπρόσωπος του Δικτύου Μεσόγειος SOS
Χρήστος Χριστόπουλος – εκπρόσωπος της Γ.Γ. Αθλητισμού
Μαλάμω Κορμπέτη – εκπρόσωπος της Ορνιθολογικής Εταιρίας
Γερακάκης Στέφανος – Λιμεναρχείο  Ραφήνας
Σίσκου Λαμπρινή – εκπρόσωπος του Υπουργείο Πολιτισμού
Ισαακίδου Ελένη – Γ.Γ.  Αθλητισμού
             Η πειθαρχική δίωξη ασκήθηκε αμέσως μετά το διάστημα προάσπισης των εργασιακών  δικαιωμάτων των εργαζομένων, μέσω δικαστικών και εξώδικων ενεργειών τους και έως σήμερα υπάρχουν μη τελεσίδικες αποφάσεις δικαστηρίων. Λόγω  μεγάλων παύσεων πληρωμών με υπαιτιότητα του ΥΠΑΠΕΝ και του Φ.Δ. οι εργαζόμενοι έμειναν  απλήρωτοι για 22 μήνες κάνοντας χρήση του νόμιμου δικαιώματος επίσχεσης εργασίας και πάντα μέσα στα πλαίσια του νόμου, για να λάβουν τουλάχιστον το επίδομα του ΟΑΕΔ. Όταν όμως επέστρεψαν στην εργασία τους, διάφοροι υπηρεσιακοί παράγοντες τους ανακοίνωσαν ότι οι μισθοί τους ήταν δήθεν απεντάξιμοι από τα προγράμματα ΕΣΠΑ (ξέχασαν φυσικά την ελληνική νομοθεσία που ρητά αναφέρει ότι οι μισθοί πρέπει να καταβάλλονται όποιος και αν είναι ο εργοδότης, ή ο χρηματοδότης) και έτσι κινήθηκαν δικαστικά για την διεκδίκηση των δεδουλευμένων τους.
            Οι επόπτες - φύλακες προσλήφθηκαν το 2008 και στο τέλος του 2013 προσλήφθηκε το επιστημονικό προσωπικό. Μέχρι τότε  ήταν  αφημένοι στην τύχη τους, δίχως ενημέρωση, δίχως εξοπλισμό, δίχως στολές, με το γραφείο τους να είναι το αυτοκίνητο του Φ.Δ. και για να βοηθιούνται στο αντικείμενο της εργασίας τους,  συμβουλεύονταν επιστήμονες και φύλακες άλλων Φ.Δ.
            Οι  φύλακες υποδέχτηκαν το νέο προσωπικό με ανακούφιση γιατί θα είχαν επιστημονική υποστήριξη στο αντικείμενο της εργασίας τους. Μέσα σε λίγους μήνες όμως με την παρότρυνση  του  Προέδρου του Φ.Δ. και την ανοχή  του Δ.Σ., οι νέοι εργαζόμενοι στράφηκαν εναντίον των φυλάκων, έκτοτε δεν υπάρχει καμία συνεργασία πέραν της συμβολής τους στις πειθαρχικές τους διώξεις.
            Δεν υπήρξε επικοινωνία με την διοίκηση ούτε κατά το παρελθόν διότι θεωρούσε τους φύλακες  <<πεταμένα λεφτά>>  και η παρουσία τους στα Δ.Σ. είναι απαγορευμένη  από τις αρχές του  2010, όταν ο κ. Αντώνης Νικολόπουλος – πρώην αστυνομικός και εκπρόσωπος της Ομοσπονδίας Κανόε Καγιάκ (http://www.hoc.gr/el/node/67), αποφάσισε ότι δεν πρέπει να έχουν παρουσία σε αυτά, διότι δεν ήταν κάτοχοι ανωτάτου πτυχίου. Η είσοδος επιτρέπεται μόνο στο επιστημονικό προσωπικό και όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην των φυλάκων, ακόμα και όταν στα διοικητικά συμβούλια συζητούνται οι πειθαρχικές τους διώξεις. Εισακούγονται μόνα αν παραστούν με νομικό σύμβουλο. Κάνα δυο φορές που παραβρέθηκαν μόνοι τους, ήταν για να τους καταλογιστούν ευθύνες σε ζητήματα που δεν είχαν καμία ανάμειξη.
            Από το τέλος του 2013, ανέλαβε ως   <<υπεύθυνη φύλαξης>> μια γεωπόνος και νέα εργαζόμενη στον Φ.Δ  , όπου στην πρώτη της  συνάντηση με τους φύλακες  τους απείλησε με εκδίωξη από την εργασία τους και στην συνέχεια,  μέσω  μη πρωτοκολλημένων αναφορών της, διώχθηκαν  πειθαρχικά σε διάστημα που δεν ήταν νομίμως εξουσιοδοτημένη από το Δ.Σ. να φέρει τον τίτλο της υπεύθυνης φύλαξης . Ο αριθμός των <<πειθαρχικών παραπτωμάτων>> κυμαίνεται από ένα, έως επτά ταυτόχρονα πειθαρχικά παραπτώματα κατ΄ άτομο!!
            Στις 16.10.2014  κοινοποιήθηκε από τον Φ.Δ. η Εξειδίκευση της εφαρμογής του άρθρου 7 της υπ. αρ. 46783/2003 Απόφασης της Υπουργού Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων με θέμα «Έγκριση κανονισμού λειτουργίας υπηρεσιών και προσωπικού του Φ.Δ. του Εθνικού Πάρκου Σχινιά – Μαραθώνα Αττικής». Στην ουσία πρόκειται για εξ αρχής  θέσπιση νέων πειθαρχικών παραβάσεων και διαδικασίας, όπου ορίζεται μεταξύ άλλων ότι οι αποφάσεις θα εκδίδονται  από  το Α΄ πειθαρχικό όργανο  σε 3 μήνες και από το Β΄ πειθαρχικό όργανο σε 6 μήνες. Το Δ.Σ. του Φ.Δ.  είναι ανακόλουθο στις ίδιες του τις αποφάσεις, όταν το Β΄ πειθαρχικό όργανο κοινοποιεί τις αποφάσεις μετά την παρέλευση 17 μηνών και αυτό, κατόπιν αιτήματος των φυλάκων.
            Το σύνολο των ταυτόχρονων πολλαπλών <<πειθαρχικών παραπτωμάτων>>σε όλους τους φύλακες, σημειώνεται όλως περιέργως μεταξύ 4.8.2014 – 25.9.2014, διάστημα που  τους είχε  απαγορευτεί η πρωτοκόλληση των αναφορών τους από τον κ. Αντώνη Νικολόπουλο. Στις  23.7.2014, συστήθηκε στους φύλακες για πρώτη φορά από το 2008 και τους  ανακοίνωσε ότι δεν υπάρχει λόγος να ζητούν αριθμό πρωτοκόλλου στις αναφορές τους. Ακολούθησε ένα email απαγόρευσης μέσω της <<υπεύθυνης φύλαξης>> και τρεις μήνες αργότερα,  βρέθηκαν  πειθαρχικά διωκόμενοι οι πέντε εκ των έξι ενεργών φυλάκων και με την εξής κατηγορία:
·       1. Από τις 18.08.2014 που σας γνωστοποιήθηκε η εντολή του κ. Νικολόπουλου μέσω email της υπεύθυνης φύλαξης ότι οι αναφορές σας δεν θα παίρνουν αριθμό πρωτοκόλλου και μέχρι σήμερα, δεν έχετε αποστείλει καμία αναφορά και ούτε φωτογραφικό υλικό. Η εν λόγω υπαίτια συμπεριφορά αποτελεί παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων και υπηρεσιακών καθηκόντων σας και πειθαρχικό παράπτωμα ΄΄.
            Ασκήθηκε  πειθαρχική δίωξη σε φύλακα μόνο με αυτό το  <<παράπτωμα>>, δαπανώντας χρήματα σε νομικό σύμβουλο (απολογίες, προσφυγές, παραστάσεις). Οι αναφορές  απεστάλησαν μετά έξι μήνες, όταν επετράπη  εκ νέου η χορήγηση  αριθμού πρωτοκόλλου στο παραδοτέο υλικό της φύλαξης. Οι τέσσερεις  φύλακες  τιμωρήθηκαν στην  Α΄ πειθαρχική απόφαση με στέρηση μισθού ενός μήνα, ενώ στην Β΄ πειθαρχική απόφαση έλαβαν άφεση αμαρτιών, λόγω << μεταμέλειας>>. Σε μια φύλακα εξαφανίστηκε το συγκεκριμένο.
·       2. Στις 12.09.2014, ημέρα Παρασκευή δεν εντοπίσατε δίχτυα με καβούρια στο γεφυράκι στο παρατηρητήριο 1. Η εν λόγω υπαίτια συμπεριφορά αποτελεί παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων και υπηρεσιακών καθηκόντων σας και πειθαρχικό παράπτωμα ΄΄
            Είναι γνωστό ότι ο μπλε κάβουρας απειλεί το οικοσύστημα γιατί είναι αδηφάγο ον και δημιουργεί ανησυχία στους ειδικούς, καθώς πρόκειται για κυρίαρχο θηρευτή που ασκεί ισχυρή πίεση σε πληθυσμούς οστράκων και ψαριών, ενώ καταναλώνει και νεκρούς οργανισμούς. Παρόλα αυτά,  η διοίκηση στο Εθνικό Πάρκο Σχοινιά προστατεύει τον μπλε κάβουρα για να διώκονται πειθαρχικά οι φύλακες και να λάβουν στέρηση μισθού ενός μήνα (Κατσαγώνη)!
·       3. Στις 6.9.2014 δεν εντοπίσατε και δεν καταγράψατε στο βιβλίο συμβάντων σκηνές στην παραλία του πευκοδάσους. Το περιστατικό αυτό το ανέφερε στην υπεύθυνη φύλαξης (αυτοχρήστηκε υπεύθυνηη περιβαλλοντολόγος του Φ.Δ.(δεν μας κοινοποιήθηκε ποτέ η αναφορά της) που ήταν στην παραλία από 18.00 – 20.30 ( ενώ έριχνε καρεκλοπόδαρα). Η εν λόγω υπαίτια συμπεριφορά αποτελεί παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων και υπηρεσιακών καθηκόντων σας και πειθαρχικό παράπτωμα.
            Επιβλήθηκε στέρηση μισθού ενός μήνα μόνο στην Κατσαγώνη Ιωάννα, ενώ το  παραπάνω <<πειθαρχικό παράπτωμα>> ,  είναι κοινό για δυο φύλακες. Η μη επιβολή προστίμου στην άλλη φύλακα, εντοπίστηκε τυχαία στις 2.12.2016 στα εκκαθαριστικά μισθοδοσίας της, στάλθηκε σαν ερώτημα στον πρόεδρο και το Δ.Σ.  του Φ.Δ., αλλά δεν απαντήθηκε έως σήμερα. Κατ΄ ομολογία της φύλακα, <<δεν της  έχει κοινοποιηθεί  έως σήμερα  η Β΄ πειθαρχική απόφαση της  4.11.2014>>!!! Ένα χρόνο αργότερα από τις 4.11.2014 κατ΄ ομολογία μέλους του διοικητικού συμβουλίου ενώπιον των φυλάκων, δεν είχε ληφθεί ούτε η Α΄ πειθαρχική απόφαση για την έκτη των φυλάκων του Εθνικού Πάρκου.
·       4. Στις 2.9.2014 ημέρα Τρίτη, ενώ γνωρίζατε από την προηγούμενη ημέρα την αλλαγή στο πρόγραμμα ότι θα δουλεύατε πρωί, δεν ήρθατε στην ώρα σας, με αποτέλεσμα να αφήσετε την συνάδελφό σας μόνη της. Η εν λόγω υπαίτια συμπεριφορά αποτελεί παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων και υπηρεσιακών καθηκόντων σας και πειθαρχικό παράπτωμα.
            Η << μόνη συνάδελφος>> έδωσε στεγνά τον αργοπορημένο φύλακα στην υπεύθυνη, αντί να τον ειδοποιήσει για την αργοπορία του. Δεν γνωρίζουν επίσης οι υπόλοιποι φύλακες την πορεία της πειθαρχικής της δίωξης. Με απόφαση Δ.Σ. η ίδια φύλακας σπουδάζει σε δημόσιο ΙΕΚ δασικής προστασίας, σε βάρος των άλλων φυλάκων που εξακολουθούν να εργάζονται απόγευμα, βάση της υπογεγραμμένης σύμβασης εργασίας τους. Ανάλογη εκπαίδευση δεν προβλέφθηκε για τους υπόλοιπους φύλακες. Ο κατηγορούμενος φύλακας εργάζονταν  απόγευμα στις 2.9.2014  και έκανε χάρη σε άλλη συνάδελφο με σοβαρότατο πρόβλημα υγείας και ξεχάστηκε. Δεν  του επιβλήθηκε ποινή, διότι ζήτησε συγνώμη από την <<μόνη συνάδελφο>>!!!
·       5. Βρέθηκε διαταγή πορείας (που;) που αφορούσε τον ανεφοδιασμό καυσίμων με τα ονόματα δυο φυλάκων και υπογεγραμμένη από τρίτο !! πρόσωπο (ποιον;) χωρίς την υπογραφή της υπεύθυνης( που δεν ήταν νομίμως υπεύθυνη) και χωρίς ημερομηνία!!!( επίσημο έγγραφο δίχως ημερομηνία;). Η χρήση του εν λόγω στοιχείου αποτελεί παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων και υπηρεσιακών καθηκόντων και πειθαρχικό παράπτωμα.
Τα παραπάνω ερωτήματα δεν απαντήθηκαν ποτέ από τον Φ.Δ. και  ασκήθηκε πειθαρχική δίωξη  στον φύλακα.
·       6. Η κ. Μπαφαλούκα  στις  11.8.2014 υπέδειξε ανάρμοστη και αναξιοπρεπή συμπεριφορά απέναντι στην <<υπεύθυνη φύλαξης>> προσβάλλοντάς την  σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο. Η φύλακας αποκάλεσε την <<υπεύθυνη φύλαξης>>  με τον προσβλητικό όρο <<ρουφιάνα του κ. Νικολόπουλου>>. Αντίστοιχο γεγονός είχε συμβεί και στο παρελθόν, όταν η φύλακας είχε αποκαλέσει την <<υπεύθυνη φύλαξης>> <<ρουφιάνα του κ. Καμπεζίδη>>. Το πρώτο περιστατικό επιβεβαιώνεται από την περιβαλλοντολόγο. Η ως άνω υπαίτια συμπεριφορά της φύλακα βλάπτει ηθικά και υλικά τον Φ.Δ. και το προσωπικό του, αποτελεί παράβαση των συμβατικών υποχρεώσεων και υπηρεσιακών καθηκόντων της φύλακα και πειθαρχικό παράπτωμα. Για το παραπάνω επεβλήθη  στέρηση μισθού  25 ημερών !!
            Αυτά είναι μερικά από τα <<σοβαρά πειθαρχικά παραπτώματα>>  των εργαζομένων στην φύλαξη του Εθνικού Πάρκου Σχοινιά από το 2008!!
            Το καλοκαίρι του 2015 όλοι οι φύλακες βρίσκονταν σε έναν κυκεώνα απειλών, εκβιασμών από την διοίκηση, με ατέλειωτες δαπάνες σε νομικούς συμβούλους για τις εναντίον τους ψευδείς κατηγορίες και  μέχρι τότε έχει κοινοποιηθεί η Α΄ πειθαρχική απόφαση ΜΟΝΟ για την Κατσαγώνη Ιωάννα (2.3.2015) στην οποία έχει προσφύγει στις 15.5.2015 και η Β΄ πειθαρχική απόφαση κοινοποιήθηκε  στις 25.9.2015.
            Στις 24.6.2015 οι φύλακες, Κατσαγώνη Ιωάννα και Μπαφαλούκα Κων/να, δέχονται δεύτερη ψευδή  πειθαρχική δίωξη μέσα από  <<πληροφορίες>>  του Προέδρου κ. Χ. Καμπεζίδη ότι δεν προσήλθαν στην εργασία τους την Πρωτομαγιά του 2015!! Τους έχει καταβληθεί ο μισθός Μαΐου 2015, όπου έχει συμπεριληφθεί και η αργία της Πρωτομαγιάς  και αφού είχαν λάβει αριθμό πρωτοκόλλου από τον  Φ.Δ. στα  παραδοτέα τους προς την διαχειριστική αρχή στις 15.6.2015, στα οποία έχει καταγραφεί η εργασία τους κατά την Πρωτομαγιά του 2015.!
 Έως τις 24.6.2015  δεν έχει ληφθεί ούτε η Β΄ πειθαρχική απόφαση της Κατσαγώνη για το 2014, αλλά ούτε  η Α΄ πειθαρχική απόφαση των άλλων φυλάκων.

Παρουσιολόγιο στον Φ.Δ. δεν διατηρείται,  παρά τις καταγγελίες των φυλάκων.Πιστοποιούν την παρουσία τους στο βιβλίο κίνησης εφ΄ όσον κινηθεί  το όχημα του Φ.Δ.  και τις φωτογραφίες τους. Σε περίπτωση που περιπολούν με τα ιδιωτικά τους οχήματα, οι φωτογραφίες είναι η μοναδική απόδειξη της εργασίας τους. Αμφισβητήθηκαν όμως και οι φωτογραφίες  στην περίπτωση της διπλής πειθαρχικής δίωξης της Πρωτομαγιάς του 2015 (ενώ κατατέθηκαν 94 φωτο στον Εισαγγελέα).
            Για την Πρωτομαγιά του 2015 οι φύλακες προέβησαν  σε μήνυση κατά του Προέδρου του Φ.Δ., κ. Χ. Καμπεζίδη, περί ψευδούς καταμήνυσης και συκοφαντικής δυσφήμησης,  στις 23.9.2015.        
            Στις 24.12.2015 για το ίδιο περιστατικό της  Πρωτομαγιάς του 2015, οι Κατσαγώνη – Μπαφαλούκα, δέχτηκαν δεύτερη πειθαρχική δίωξη, αυτή την φορά κατηγορήθηκαν από τον Αντιπρόεδρο του Φ.Δ., κ. Αντώνιο Νικολόπουλο.
            Στις 26.8.2016 και στις 7.9.2016 τους κοινοποιήθηκε η Α΄ πειθαρχική απόφαση του Αντιπροέδρου κ. Αντωνίου Νικολόπουλου, που τους επέβαλλε  στέρηση μισθού δυο μηνών!
            Από τις 24.6.2015 ζητήθηκε επί πολλάκις με έγγραφα αιτήματα ο πλήρης φάκελος της πειθαρχικής δίωξης, αλλά ο Φ.Δ. αρνήθηκε την ύπαρξη άλλων στοιχείων.
            Στην Α΄ πειθαρχική απόφαση όμως του κ. Νικολόπουλου στις 26.8.2016 και στις 7.9.2016 αντίστοιχα, <<ξεφύτρωσε>>   μια νέα  <<πρωτοκολλημένη>>  αναφορά της υπεύθυνης φύλαξης. 
            Στις 9.12.2016  πραγματοποιήθηκε σύγκληση του Β΄ πειθαρχικού οργάνου του Φ.Δ., ενώ η μήνυση κατά του Προέδρου από την πρώτη πειθαρχική δίωξη της Πρωτομαγιάς 2015 βρίσκεται στα χέρια του Εισαγγελέα. Η μια εκ των φυλάκων διένυε διάστημα ετήσιας άδειας και η δεύτερη ήταν σε επίσχεση εργασίας, όντας  απλήρωτοι πλέον των τριών μηνών. Οι φύλακες αιτήθηκαν αναβολή της συνεδρίασης λόγω ετήσιας άδειας της πρώτης και επίσχεσης  εργασίας  για την δεύτερη. Δεν εισακούστηκαν και ερήμην τους το Β΄ πειθαρχικό όργανο του Φ.Δ. πραγματοποίησε την σύγκληση και τους επέβαλλε στέρηση μισθού   1 ½  μήνα!
            Η μήνυση κατά του Προέδρου του Φ.Δ. και κατά παντός υπευθύνου περί ψευδούς καταμήνυσης  και συκοφαντικής δυσφήμισης εναντίον των φυλάκων βρίσκεται στα χέρια του Εισαγγελέα και εξετάζεται.
Θα αναρωτηθείτε:
- Μα δεν κινήθηκαν οι φύλακες; Δεν έκαναν καμία ενέργεια;
Η απάντηση είναι ότι κινήθηκαν όλες οι διαδικασίες.
Καταγγέλθηκαν τα γεγονότα στις 22.10.2015   στο γραφείο του αναπληρωτή Υπουργού ΥΠΑΠΕΝ,  κ. Ιωάννη Τσιρώνη και ζήτησαν συνάντηση μαζί του. Δεν τους δέχτηκε ποτέ.
·       Μίλησαν και με άλλους υπηρεσιακούς παράγοντες.
·       Κατήγγειλαν  τα συμβάντα σε άλλα αρμόδια υπουργεία.
·       Σιγή ιχθύος , κλειστά τηλέφωνα και μασημένα λόγια.
            Κεκλεισμένων των θυρών μοιράζονται οι πειθαρχικές διώξεις  σαν  καραμέλες και πέφτουν τα χρηματικά πρόστιμα σαν βροχή από τα μέλη του Δ.Σ. του Φ.Δ.  που κάποια από αυτά δεν μας έχουν δει!
            Διώκονται ασύστολα δυο εργαζόμενες μητέρες αυτή την στιγμή, ενώ οι άλλοι φύλακες έχουν <<κουρνιάσει>>, αφού υπέστησαν εργασιακή κακοποίηση,  δαπάνησαν άνευ λόγου χρήματα για την προάσπιση των εργασιακών τους δικαιωμάτων, απειλήθηκαν για την θέση εργασίας τους και στην πορεία αφού <<προσαρμόστηκαν προς τις εντολές>> ,  ξεχάστηκαν και κάποια πρόστιμα.
            Για την ηλεκτρονική επικοινωνία και την αποστολή του παραδοτέου υλικού τους, οι φύλακες χρησιμοποιούσαν τα προσωπικά τους mail (2008) και  το mailergazomenoischoinias@gmail.com(2013). Το παραπάνω   mail έχει δημιουργηθεί από τους φύλακες  αποκλειστικά για το παραδοτέο υλικό τους προς τον Φ.Δ.  και ελέγχεται αυστηρά  από τους φύλακες. Από 25.11.2016 επιβλήθηκε στους φύλακες κοινή και ελεγχόμενης πρόσβασης ηλεκτρονική επικοινωνία με τον Φ.Δ. Είχε επιχειρηθεί κατά το παρελθόν κάτι ανάλογο, αλλά λόγω προβλημάτων προσβασιμότητας, αποστολής, αποδοχής και μικρής χωρητικότητας  δεν χρησιμοποιήθηκε. Όσοι αρνήθηκαν να ακολουθήσουν για λόγους προστασίας των προσωπικών τους δεδομένων και επειδή δεν αποστέλλεται πλέον από τον Φ.Δ.  αριθμός πρωτοκόλλου στα mail τους, αναγκάζονται να πρωτοκολλούν τις αναφορές τους σε έντυπη μορφή.
            Από το 2008 έως το τέλος του 2013, με επίμονη δουλειά και παρά τις αντιξοότητες  με δεδομένη  την αγάπη τους για το τόπο που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν (http://ellinikifysi.gr/2011/07/sxinias-9/#.WJhxLfCLSUk) οι φύλακες είχαν    δημιουργήσει ένα αξιόλογο τμήμα φύλαξης στον Φ.Δ.  Σε μεγάλες στάσεις πληρωμών και όταν ο Φ.Δ. δεν είχε την κάλυψη του Υπουργείου για τα λειτουργικά του έξοδα, οι φύλακες δαπανούσαν δικά τους χρήματα για την κίνηση του οχήματος του Φ.Δ. για την πληρέστερη φύλαξη του Εθνικού Πάρκου Σχοινιά. (http://ellinikifysi.gr/2010/05/sxinias/#.WJhx8_CLSUk).
 Περιπολούν  επίσης με τα προσωπικά τους  οχήματα, δίχως να λαμβάνουν αντίτιμο από τον Φ.Δ. για να μην μένει δίχως φύλαξη το Εθνικό Πάρκο. Το πρώτο εξάμηνο του 2015, οι 108 από τις  180 περιπολίες, πραγματοποιήθηκαν με τα ιδιωτικά τους οχήματα, λόγω συνεχών βλαβών του υπηρεσιακού οχήματος του Φ.Δ.
Από το τέλος του 2013, γίνεται οργανωμένη προσπάθεια να διαλυθεί με κάθε τρόπο η Ομάδα Φύλαξης στο Εθνικό Πάρκο Σχοινιά.
            Το  Υπουργείο δεν προστατεύει τους  εργαζόμενους αφού  ο εκπρόσωπός του,  συμμετέχει στις παράνομες πειθαρχικές διώξεις κατά των φυλάκων. Οι εργαζόμενοι  παραμένουν  έρμαια στην βορά κάθε ανεξέλεγκτου   διοικητικού συμβουλίου.

ΟΙ  ΦΥΛΑΚΕΣ  ΚΑΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ  ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΧΟΙΝΙΑ!!



            Όλοι οι εργαζόμενοι στους Φ.Δ.Π.Π. είναι  δέσμιοι  υπό το καθεστώς  συνεχών συμβάσεων και των παρατάσεων της τελευταίας στιγμής, ενόσω υπάρχουν ατέλειωτες παύσεις πληρωμών. Οι φύλακες όμως του Εθνικού Πάρκου Σχοινιά, αντιμετωπίζουν επιπλέον  δαπάνες σε δικαστικά έξοδα για την διεκδίκηση των δεδουλευμένων τους, έχουν δεχτεί και δέχονται εκβιασμούς και απειλές για την θέση εργασίας τους  και δεν τους έφταναν όλα αυτά , έχουν δαπανήσει και δαπανούν εκατοντάδες ευρώ σε νομικούς συμβούλους, γιατί ΚΑΝΕΙΣ δεν ελέγχει τα Διοικητικά Συμβούλια των Φ.Δ. για την νομιμότητα των αποφάσεών τους !!!
             Στον Φ.Δ. του Σχοινιά υπάρχει το ανεξέλεγκτο, αλλά προέκυψε και το επικίνδυνο του πράγματος, διότι  μια εκ των φυλάκων η Κατσαγώνη Ιωάννα δέχτηκε απειλές για την ζωή του παιδιού της  και την δική της (έχει προβεί σε μηνυτήρια αναφορά κατά ιδιώτη στο Τ/Α Μαραθώνα)(http://attikanea.blogspot.gr/2017/01/blog-post_804.html).
            Υπό  το  βάρος  των γεγονότων και των εξελίξεων,  οι φύλακες του Εθνικού Πάρκου Σχοινιά Μαραθώνα είναι  υποχρεωμένοι να σας ενημερώσουν, να ζητήσουν την αρωγή σας στην εργασιακή κακοποίηση και στην δυσφήμηση των προσωπικοτήτων τους και ταυτόχρονα να δημοσιοποιήσουν το θέμα για την ασφάλεια των οικογενειών τους.
ΜΕΧΡΙ ΕΔΩ !!!
Αναλάβετε  τις ευθύνες σας !!!
ΟΛΟΙ !!!

Ιωάννα Κατσαγώνη – επικεφαλής μονογονεϊκής οικογένειας με μέλος αυτής να είναι φοιτητής εκτός Αττικής 2011 – 2016.

Μπαφαλούκα Κων/να – πολύτεκνη μητέρα – δυο εξ αυτών φοιτήτριες και ένα ανήλικο τέκνο.

Επόπτες – Φύλακες του  ΦΟ.Δ.Ε.ΠΑ.Σ.Μ.
Ολυμπιακό Κωπηλατοδρόμιο Σχοινιά

__________